De waarde van herdenken is dat we blijven denken, denken aan dat dat nooit meer mag gebeuren. Maar ondanks dat de media er weinig of bijna geen zendtijd voor vrijmaakt. Is de horror van toen gewoon nog de realiteit van vandaag. Raakt het mensen niet echt omdat het de realiteit is voor Syrie en niet voor ons? Dag in dag uit worden mensen vermoord en gebombardeerd en het houdt maar niet op. 

Begrijp me niet verkeerd, ik herdenk op 4 mei onze vrijheidstrijders. En ik ben dankbaar voor het leven wat wij daardoor hebben gekregen.

Maar hoe kan het dat we het verleden herdenken om nooit meer te laten gebeuren, terwijl het wel degelijk op dit moment gebeurt, in Syrie.