Het is niet altijd even makkelijk…
Het zijn de kleine dingen - zoals chillen in een groep, onverwachte telefoontjes en in de schijnwerpers staan - die veel energie kunnen kosten als je introvert bent. Dit komt mogelijk doordat je lichaam minder dopamine aanmaakt dan bij exrtraverte mensen. Waar extraverte mensen veel energie krijgen van dingen die hun interesseren, krijgen introverte mensen dat niet, omdat het hen minder interesseert.

Als introvert deal je hoogstwaarschijnlijk met tientallen van dit soort momenten per dag. Ze tellen natuurlijk niet precies voor iedereen, maar herken jij je in deze punten?

Als iemand je gelijk belt in plaats van antwoordt op het berichtje dat je hebt gestuurd. 

Als je docent of baas je oplegt aan een teamproject mee te doen.

Als je aan het dagdromen bent, of gewoon niets hebt te melden op het moment en iemand vraagt “voel je je wel goed? Je kijkt zo verdrietig.” Zo kijk je gewoon altijd.

Als je probeert te lezen en je roomy je steeds stoort met kleine dingen - bijvoorbeeld iets dat ze zag op Facebook.

Als jij je de hele dag al verheugt op een avondje in je uppie en je vriendin je sms’t of je jullie avond samen niet bent vergeten. Bye, bye me-time.

Als je op een feestje bent en heel graag wilt vertrekken, want: niet helemaal jouw ding. Helaas heeft diegene met wie je meerijdt de avond van haar leven.

Als mensen constant benadrukken hoe rustig en stil je bent.

Je bent elke dag als eerste op werk en vertrekt als laatste, doet keihard je best maar je baas ziet het niet omdat je het niet van de daken schreeuwt.

Als je met een knapperd een gesprek wilt beginnen maar je hebt geen idee hoe.

Als iemand maar blijft doorpraten en je wilt niet onbeleefd zijn door de ‘conversatie’ te eindigen, maar eigenlijk word je heel erg moe van het luisteren.

Als mensen denken dat je het niet naar je zin hebt omdat je niet meepraat.

Als iemand denkt dat je verlegen bent of diegene niet mag, maar je gewoon nog niet hebt uitgevonden hoe je het gesprek wilt starten.

Als je het woord krijgt tijdens een vergadering, zonder aankondiging.

Als je collega’s van je verwachten dat je met hen gaat lunchen. Je hebt de hele ochtend al met ze gespendeerd en je lunchpauze is je enige rustige moment.

Als je zó erg de behoefte hebt om alleen te zijn dat je je even verstopt in de wc.

Als je mensen op bezoek hebt die te lang blijven hangen en je niet weet hoe je ze duidelijk moet maken dat je alleen wilt zijn.

Als iemand een bericht stuurt dat ‘ie bijna bij je huis is maar jij je mentaal nog niet hebt voorbereid om te socializen.

Als je in de trein of de bus zit en diegene naast je blijft maar tegen je doorpraten. Zijn de oortjes in je oren en het boek op je schoot dan geen duidelijk signaal dat je niet in de mood bent voor een gesprekje?  

Bron: womenshealthmag.nl