Het is bijna Jazzweekend in Den helder en ik ben me een beetje aan het oriënteren op wat voor optredens er allemaal gaan komen. Er springt één optreden tussenuit en dat is die van Luna Mae & Band in Windkracht 13. Vorig jaar heb ik het laatste kwartiertje van een optreden op die locatie meegekregen en baalde dat ik er niet eerder was. Dus dit was mijn kans!  En als super leuke toevoeging kreeg ik van Richard Boerrigter van ClubRigter Soulsessions het aanbod of ik Luna Mae misschien wilde interviewen. Deze vraag was uiteraard snel beantwoord…

Luna Mae is 25 jaar, geboren in Arnhem en woont momenteel in Amsterdam. Ze beschrijft zichzelf als ‘the girl next door’ die in haar jongere jaren direct in contact kwam met muziek door haar muzikale vader. Ze is backing vocalist bij verschillende bekende artiesten, speelt in een band, maar is op het moment vooral bezig met haar solocarrière.

Op welk moment realiseerde je je dat je goed was in muziek maken en performen?
Ik was eigenlijk heel vroeg al bezig met muziek. Toen ik 3 was zat ik al op dans en beweging. Op mijn 6e heb ik 2 jaar pianoles gehad van mijn buurvrouw en op mijn 13e kreeg ik mijn eerste zangles. Ik begon met liedjes van bijvoorbeeld: Anastacia, de Spice Girls, Alanis Morisette en mijn eerste optreden was met 14 jaar. Ik heb hierna een MBO muziek opleiding gedaan in Amsterdam en deze ook afgemaakt. Toen 2 jaar conservatorium in Rotterdam en tijdens het 2e jaar ben ik gestopt, omdat ik destijds ik destijds een grote opportunity kreeg in de muziek business. Ik mocht namelijk backing vocals doen bij Waylon. En dat heeft er wel voor gezorgd dat ik ben waar ik nu ben.

Jouw vader is een grote grote inspiratie voor jou geweest in je muzikale journey. Op wat voor manier heeft hij jou interesse voor muziek aangewakkerd?
Hij speelde altijd nummers voor mijn moeder. Dit gaf mij een hele bijzondere energie en daardoor ben echt verliefd geworden op muziek. Die liedjes speelt hij nu af en toe nog steeds.

Welke artiesten zijn nog meer een inspiratiebron voor jou?
India Arie, Erykah Bady, D’angelo, Concha Buika (spaanse zangeres), Lauren Hill, vooral veel artiesten van wat jaren terug. De meeste nieuwkomers van nu, doen niet zo heel veel met me. Wat ik bijvoorbeeld vandaag de dag veel hoor op de radio is voor mij niet heel erg inspirerend.

Je bent ook part of de Brotherhood for Real Family en samen treden jullie op als Deuxperience. Hoe zijn jullie bij elkaar terecht gekomen?
Klopt. Momenteel zijn we de begeleidingsband van Ronnie Flex en staan we vaak op festivals. Laatst hebben we de release van Jayh gedaan, dus we hebben hele leuke projecten. Ik was 16 toen ik ze heb leren kennen. We zijn een hele hechte groep en kennen elkaar al ruim 9 jaar. Grote deel van de band ken ik ook van de school waar ik op zat.

Je hebt vorig jaar meegaan aan Giels Talentenjacht. Wat heeft dit voor jou gedaan en waarom heb je je persé voor dit programma opgegeven?
Ik had toen De beste singer/songwriter van Nederland gezien (een ander programma van Giel Beelen), en wilde me eigenlijk daarvoor opgegeven, maar ze hadden op dat moment een break. Toen heb ik me voor de talentenjacht opgegeven. Eigenlijk kwam dat wel goed uit, want op dat moment was ik nog niet zo heel erg zelfverzekerd op mijn gitaar als dat ik nu ben. Ik wilde gewoon echt heel veel bezig zijn met mijn eigen muziek en nieuwe nummers schrijven.

Heeft het programma, naast de ervaring, nog dingen voor jou meegebracht?
Ja, vooral veel nieuwe liedjes. Eigenlijk was ik in de veronderstelling dat je alle nummers ook helemaal zelf moest schrijven qua akkoorden, dus ik heb alle liedjes die ik daar heb geschreven helemaal zelf bedacht op gitaar en piano. Ik ben dus nu veel beter geworden op de gitaar, omdat ik mezelf voor het blok heb moeten zetten én ik heb er nieuwe nummers bij. Daarnaast nog wat leuke optredens en het is natuurlijk fijn dat je er wat connecties aan overhoudt. Dit kan uiteindelijk misschien weer helpen op het moment dat ik iets nieuws uitbreng.

Je hebt 2 singles en 1 cd uitgebracht, ben je op het moment nog ergens mee bezig?
Ja ik doe mee aan Studio Oerol. Dit is een project van Hessel en Tess, die een eigen studio hebben op Terschelling. Ze geven 5 verschillende acts studiotijd in ruil voor een optreden op Oerol. Ik heb hier dus tijdens Oerol op mogen nemen en mag ook nog een keer terugkomen omdat ik niet al mijn tijd heb verbruikt. Studio huur is gewoon heel erg duur, dus dat is echt heel erg fijn.

Één van je nummers, ‘Do you’,  gaat over jezelf zijn, being confident en je niet laten beïnvloeden door de buitenwereld. Zijn dit dingen die voor jou altijd vanzelfsprekend zijn geweest?
Ik denk dat iedereen wel eens eventjes op de rem moet trappen en bij zichzelf moet denken dat het niet uitmaakt wat een ander denkt. Het is best wel moeilijk om helemaal schaamteloos te zijn, maar dat is juist nu heel erg mijn missie. Want als je dat eenmaal kan zijn, is volgens mij het ultieme level van zelfliefde. Het klinkt eigenlijk heel cliché, maar het is best wel een ‘load of work’ om op zo’n punt te komen. Ik probeer dat altijd als state of mind te hebben. Dat lukt niet altijd even goed, maar met dit soort nummers herinner ik mezelf er toch weer even aan.

Als je zou moeten kiezen tussen songwriting of performen..welke van de twee is dan je biggest strenght?
Mijn biggest strength..hmmm..dat is best wel een lastig vraag. Het zijn beide een andere soort strength. Performen heeft meer te maken met adrenaline en het schrijven is meer creatief. Ik weet niet of ik daar echt uit kan kiezen?

Welke van de twee doe je liever?
Ik kan echt niet kiezen! Ze zijn beide een onderdeel van wie ik ben. Als ik vanaf nu nooit meer liedjes zou mogen schrijven en alleen nog maar covers zou mogen doen, zou ik niet echt gelukkig zou worden. Als ik alleen nog maar liedjes zou mogen schrijven, ook niet. Dus het is de balans van beide dat het leuk maakt.

Ben je wel eens nerveus voordat je gaat optreden?
Oh ja zeker wel. Ik moet zeggen dat ik er de laatste tijd minder last van heb, omdat ik steeds meer speel en beter mijn dingen ken, waardoor ik minder zenuwachtig ben. Maar er blijft altijd nog een soort van gezonde spanning. Aan de andere kant denk ik ‘Mensen hebben toch wel een mening’, dus maak ik er gewoon het beste van.

Wat voor gevoel wil jij bij je publiek achterlaten na een optreden?
Meerdere gevoelens. Ik wil ze laten lachen, dansen, maar ook laten voelen. Vorige week moest er iemand huilen bij een van mijn optredens en dat geeft zo’n belachelijk mooi gevoel dat je iemand zodanig kan raken met jouw liedjes. Niet dat ik mensen graag wil laten huilen, maar het is wel mooi dat jouw liedjes dat kunnen losmaken bij mensen.

Kun je mij 3 positieve dingen over jezelf opnoemen?
Ik ga even iets bedenken want niet heel cliché is…alhoewel cliché hoeft natuurlijk niet perse verkeerd te zijn. Ik ben loving en een peacemaker. Ik probeer eigenlijk in elke situatie wel de vrede te bewaren. Ik probeer ook wel van elke situatie de positieve kant te bekijken. Ik hoorde laatst trouwens van mensen dat ze het knap van me vinden hoe ik iets verwerk. Ik hou er namelijk niet van om mezelf lang k*t te voelen, dus ik zoek dan gewoon een manier om er heel snel overheen te komen.

Als je 1 ding mocht veranderen in de wereld, wat zou dat dan zijn?
Ik denk geen religies.

Waar wordt je blij van (naast performen)?
Van goed weer en de natuur.

De mooiste plek waar je ooit bent geweest?
De Malediven. Hier is ook de video van Sugar opgenomen.

Met welke artiest zou je nog wel eens een keer willen samen werken/optreden?
De eerste die in mijn hoofd op komt is Erykah Badu. Ik ben zo geïnspireerd door haar. Toen ik ietsjes jonger was zou ik ook gezegd kunnen hebben Beyonce. Maar ik ga toch eerder voor Badu.

Waar mogen we Luna Mae voor wakker maken?
Hmmm meestal wordt ik best wel chagerijnig als mensen me zomaar wakker maken voor b*llshit (zegt ze lachend). Maar ze mogen me wakker voor een wereldreis..of nee een wereldtour!!

Het optreden van Luna Mae & Band was te gek! Drie geweldige sets die zo goed als de hele crowd continue in beweging hielden. Je ziet ‘the good energy’ binnen de band en het is overduidelijk dat ze onwijs goed op elkaar zijn ingespeeld. De zang en nummers waren super, het gitaar en drumspel was heerlijk om naar te luisteren, de hele avond was perfect!

Ik wil Luna Mae ontzettend bedanken voor haar tijd en ClubRigter Soulsessions voor de opportunity! 


Auteur: C. Kloof, Media Publisher